ozgursoykan: Gel, bu gece biraz dürüst olalım.

ozgursoykan: Doğruları bilmek mi yoksa yalanlara inanmak mı istersin?

Ne kadar yaralı olduğuma göre değişir.

Kaldıramayacağım yükler altındaysam,

Bir başka acıyı kabul etmek istemem.

ozgursoykan: Peki yalan söyler misin?

ozgursoykan: Yalandan nefret ederken kaç yalan sıraladın etrafındakilere?

Bu gece zor sorular soruyorsun, Özgür...

Herkes önce kendi acısını görür.

Bu yüzden yalan söylediğim zamanlarda yalnızca kendimi düşünürüm.

Bazen bencil olmak, hayatta tutuyor beni.

ozgursoykan: Yalanların birleştiği zincir, çabuk kopar.

ozgursoykan: Hayatta kalmak istiyorsan doğrulara tutun, Elfida.

ozgursoykan: Geçici kurtuluşları, hayatta kalmak olarak görme.

Bazı şeyleri söylemek çok kolay.

Birkaç kelime bir araya geliyor ve bir cümle çıkıyor ortaya.

Peki sen o cümleyi yaşamak nedir, biliyor musun?

Bazı şeyler romanlarda yazıldığı gibi olmuyor, maalesef.

Bazı şeyleri hissedince yalanları doğru kabul edecek kadar yaralanıyorsun.

Ve o andan itibaren düşündüğün tek şey, kendin oluyor.

Ama en acısı da ne, biliyor musun?

O raddeye geldim ama kendimi hâlâ sevemiyorum.

ozgursoykan: Ben de bir yalancıyım.

ozgursoykan: Çok yalan sığdırdım on sekiz yıllık hayatıma.

ozgursoykan: Ve dediğin gibi, en çok kendimi düşündüğüm için yalan söyledim.

ozgursoykan: Ama tutunduğum her zincir koptu.

ozgursoykan: Ve defalarca ölümle yüzleştim.

Ölümü dillendirme.

Sen hayat dolu birisin.

Bana nefes veren adamın dudaklarına ölüm hiç yakışmıyor.

ozgursoykan: O zaman, bana hiç yalan söyleme.

ozgursoykan: O zaman, beni yalanlarınla kandırma.

ozgursoykan: Bana asıl seni anlat. Anlat ki o kişinin elinden tutayım.

ozgursoykan: Göründüğünden daha kırgınsın.

ozgursoykan: Gördüğümden daha yaralısın.

ozgursoykan: Ama asıl seni göremeyecek kadar da uzağımdasın.

ozgursoykan: Bu uzaklık hoşuma gitmiyor.

ozgursoykan: Gel, bu gece yan yana olalım.

Ben anlaşılırsam bir hiç olurum.

Beni anladığında ne kadar değersiz olduğumu göreceksin.

O yüzden, sana kendimi anlatamam.

O yüzden, sana doğrularla gelemem.

Gelemem Özgür. Bu gece yanına gelemem.

ozgursoykan: Gözlerine bakmak istiyorum şimdi.

ozgursoykan: Gerçekten yanıma gelmek istemiyor musun, bunu o zaman görebilirim.

ozgursoykan: Gözler yalan söylemez, Elfida.

ozgursoykan: Şu an o kahve gözlerine bakmaya her şeyden daha çok ihtiyacım var belki de.

ozgursoykan: Çünkü durakta gördüğüm kadın sen değilsin.

ozgursoykan: Dışarıya yansıttığın kadın, içinde var olan kadından çok farklı.

Yapma, Özgür.

Sana kendimi anlatmamı isteme.

Ben bile kendimi anlayamıyorum.

Kim olduğumu ve neden yaşadığımı bilmiyorum.

Yapma, Özgür.

Zorla sardığım yaralarımı kanatma.

ozgursoykan: Seni üzmek, şu hayatta isteyeceğim son şey.

ozgursoykan: Ama bir şeyler yanlış.

ozgursoykan: Senin başka bir yola saptığını hissediyorum.

ozgursoykan: Sana sesleniyorum ama duymuyorsun beni.

ozgursoykan: Çünkü içindeki kadın, dışarıya sağır ve kör.

ozgursoykan: Duyuramam sesimi. Tutamam ellerinden.

ozgursoykan: Şu duvarlarını yık da, asıl seni tanıyayım.

Yapamam.

Anlaman lazım beni.

Yalanlara sığınmamız gerektiğini anlaman lazım.

Zincir kopana kadar ona tutunmak zorundayım.

Ve evet, biliyorum.

O zincir bir gün kopacak.

Eğer o gün yaşamaya devam edersem söz, ellerinden tutacağım.

ozgursoykan: Sana geç kalmak istemiyorum.

ozgursoykan: Sana ihtiyacım var ve o zincir koptuktan sonra seni tutamazsam,

ozgursoykan: Ben de hayatta kalamam.

ozgursoykan: Gel, bu gece zincirlerimizi bırakıp ellerimizi tutalım.

Bu gece, bize iyi gelmedi.

Susalım Özgür.

Susalım ve hiçbir şey yokmuş gibi uyuyalım.

Canımı yaktın ve ancak uyursam geçer artık.

ozgursoykan: Gerçekleri söyledim sana.

ozgursoykan: İçimde kalmasın, seni tanımak istediğimi bil istedim.

ozgursoykan: Sen uyu, Elfida. Bu şehir geceleri daha çok kalp kırar.

ozgursoykan: Ama şunu da unutma.

ozgursoykan: Bana geleceğini söylesen seni beklemeden ben kapına gelirim.

ozgursoykan: Bana kendini anlatacağını söylesen,

ozgursoykan: Son nefesimi bile veriyor olsam seni dinlerim.

Geceleri daha farklı birisin.

Evini bulmuş gibisin.

Sözlerden korkmuyorsun. Tutamayacağından endişe etmiyorsun.

Senin gibi olmak isterdim, Özgür.

Geceyi senin sevdiğin gibi sevmek isterdim.

Bu gece, en azından bir gece, sen olmak isterdim.

ozgursoykan: Bu gece ben olmanı değil,

ozgursoykan: Yanımda olmanı ve geceyi benimle tanımanı isterdim.

ozgursoykan: Ben olmayı düşleme, Elfida.

ozgursoykan: Gel, bu gece biraz biz olalım.

Emeğime saygı duyup oy vermeyi unutmayın

Emeğime saygı duyup oy vermeyi unutmayın.⭐

Bölüm hakkındaki düşüncelerinizi buraya bırakırsanız çok mutlu olurum.

BÖLÜM YORUMLARI

Yorum Yap

Bölüm Yorumları