Beni öptüğün yere gelir misin?

Seninle acilen konuşmam gerekiyor.

Kızlara hiçbir şey söylemeden tuvaletten çıkmıştım ve sınıfa çantamı almaya girdiğimde de Özgür'e mesaj atmıştım. Neler olduğunu bana anlatması gerekiyordu artık. Beni kırmasının mantıklı bir açıklaması varmış gibi duruyordu ve ben bu ihtimali bile bile onun beni kırmasına müsaade edemezdim. O yüzden bana her şeyi anlatmalıydı.

Sınıfta Serhat olayından dolayı uğultular başlamışken benim acele tavırlarım da onların dikkatini çekmişti. İnsanlar zaten kendi hallerine bakmak yerine başkalarının dertlerini konuşmayı fazlasıyla sevebilecek kadar aptaldı. Bu yüzden göz devirerek sınıftan çıktığımda birkaç kızın bana burun kıvırdığını görmüştüm.

Yoldan bir taksi çevirip geçen gün oturduğum banka geldim. Bekledim, Bekledim ve bekledim. Kaç on dakika geçti saymadım. Gelecekti. Eğer şu birkaç gün içerisinde hayatımı bu kadar değiştiren bu çocuğu tanıyorsam birazdan çıkıp gelecekti.

Bekledim. Bekledim ve bekledim. İnsanlar önümden geçip gitti ve dalgalarını izleyerek vakit geçirdim. Müzik dinleyemedim. Adımı söyler de ben duyamam diye korktum ve dünyadan kopmayı istemedim. Bekledim ve bekledim. Hava kararmak üzereyken geldi ve bankın sağ kısmına oturdu.

Deri ceket vardı üzerinde. Elleri ceplerindeydi ve denizin rüzgarı saçlarının alnına dökülmesine sebep olmuştu. Bir anda kokusu doldu ciğerlerime. Afalladım. Kaşlarımı çattım ama bir nefes daha çektim ciğerlerime. Güzel, çok güzel bir kokusu vardı ve beni öptüğü zamanlarda da genelde nefesimi şaşkınlıktan tuttuğum için kokusunu daha önce hiç bilmiyordum.

"Çok beklettim mi?" diye sordu ve gözlerini bana çevirdi. Hafif bir açıyla ona dönüp onu incelediğim sırada bana bakınca gözlerimi hemen çektim. "Telefonumu sabahki arbedede yere düşürdüm ve yeni telefon bulmak biraz vaktimi aldı. Mesajını çok geç gördüm." dedi.

Ben de konuşmak istedim ama dudaklarım bir türlü ayrılmıyordu birbirinden. Alışkanlıktı sanırım. İnsanlarla çok az konuşuyordum ve resmen dudaklarım tembelleşmişti.

"Ne yaptın?" Bir fısıltıdan farksızdı sesim. Bu kadar özgüvensiz ve aciz görünmek hiç istemiyordum ama istemedikçe daha çok böyle görünüyordum. Benden beklenilecek bir hareketti zaten.

Biçimli kaşları çatıldı. Dudaklarını nemlendirdi ve dilini dişlerinin üzerinde gezdirdi. Sol cebindeki elini çıkartınca elinde sigara paketini gördüm. Bir dal sigara çıkardı ve paketin içindeki çakmakla sigarasını yaktı. Bu sırada bankın yanına on- on bir yaşlarında bir çocuk elinde iki bardakla gelince ilk önce korksam da Özgür'e bakıp "Getirdim abi." diyince rahatladım. Çocuk, elindeki bardakları ona uzattı.

Özgür başını hızlıca sallayıp çocuğa döndü ve elindeki bardakları aldı. Çocuk, elindeki parayı ona uzatınca da "Sende kalsın aslanım." diyip önüne döndü.

"Eyvallah abi." diyen çocuk ise yüzünde bir gülümseme ile yanımızdan uzaklaştı. Birkaç metre ötede onu bekleyen küçük kızın yanına gitti ve elinden tutarak dikkatlice karşıya geçtiler. Onlar, sokakta yaşayan iki çocuktu sanırım ve bu soğukta üzerlerinde yırtık birer montun olması beni üzmüştü.

Dertleri olan yalnızca ben değildim ve benden çok daha büyük dertleri olanlar vardı. Yine de benim acılarım, dünyanın en ağır acısıymış gibi gelirdi ağladığım zamanlarda.

Özgür, karton bardağı bana uzattı ve "Sütsüz, şekersiz." diyip gülümsedi. Uzanıp kahveyi aldım tepkisizce. Ellerim üşümüştü ve kahve ellerimi hemen ısıtmıştı. İkimiz de kahvemizden yudumlar aldık ve Özgür sigarasını içmeye devam etti. Bu da ölmenin bir başka yavaş yoluydu. Kimisi aç kalır, kimisi de zehirli dumanlarda boğulurdu.

"Benim hiç yabancı bir düşmanım olmadı Elfida." diye başladı sözlerine. "Kime güvenirsek en çok o ihanet eder." İkimiz de denize dönmüştük ve aramızda bir kişilik mesafe varken birbirimize bakmadan arkamıza yaslanmıştık. "Ben de onlardan ne öğrendiysem onu uyguladım. Serhat'a yakın oldum. Bana güvenmesini sağladım çünkü insanız. Aptalız. Başkalarına güvenerek iyi hissettiğimizi düşünürüz."

Sigarasından bir nefes çekti. "Çok basitti. Onunla arkadaş ol, en yakınına git. Telefonunu sana emanet etsin ve saniyeler içerisinde de her şeyi ele geçir." Ses tonu eğlenir gibiydi. Bugünkü oyunu çok kez yapmış gibi duruyordu.

"Arkadaşların varmış." dedim. Ses tonum asla yükselmiyordu.

"Benim ekipteki çocuklar bilerek Serhat'a karşı sert oynadı. Kavga çıkınca da bu işlerden para kaldıran arkadaşım Serhat'ın telefonunun yakınına geldi ve saniyeler içerisinde her şifresini kırdı."

"Peki neden yaptın?" diye sordum. Az da olsa kendimden emin konuşuyordum artık.

"Çünkü sana herkesten çok değer veriyorum." Nefes almayı kestim. Nasıl böylesine değerli biri olabilirdim onun gözünde? Kimseler içerisinde kimsesi olmayan biriydim ben. Değer görecek kadar hayat dolu biri değildim. Değmezdim ben. Ölüme bile değmezdim.

"Veremezsin." diye fısıldadım. Dalgalar daha sert vurdu karaya.

"Bunun kararını ben veririm. Bendeki değerine elini uzatamazsın." dedi. Ses tonu sert değildi ama yumuşak da değildi.

"Bana değer veremezsin. Ziyan olur. Yazık edersin kendine." diyip kahvemden bir yudum aldım.

"Kendinden nefret ediyorsun, Elfida." dedi bir tespit yapar gibi durağan bir ses tonuyla.

"Çok nefret ediyorum." dedim. Şaşırtmıştım onu. "İnsanlardan nefret etmeye başladım ilk önce. Yolun sonunda da en çok kendimden nefret ettiğimi fark ettim."

"Bu bedeni taşımakta zorlanıyorsun o zaman." dedi. Başkası olsa kendimden nefret etmediğimi ve düşüncelerimi çok yanlış yöne çektiğimi söyleyerek kendimi sevdiğimi düşündürtmeye çalışırdı. Oysa Özgür, hislerimi yargılamadı. Oysa Özgür, hislerimi anladı.

"Çok zorlanıyorum." dedim ve elimdeki karton bardağı daha sıkı tuttum. "Bazen pes ediyorum ve öleceğimi düşünerek uykuya dalıyorum ama her Allah'ın cezası sabaha gözlerimi açıyorum."

"Kendi yönettiğimizi düşündüğümüz hayatların birer kuklasıyız." dedi ve sigarasından bir nefes çekti ciğerlerine. İştahlı bir nefesti.

"Kesinlikle öyleyiz." dedim ve kahvemden bir yudum aldım. Rahatsız edici bir sessizlik oldu.

"Bu yaptığım şeyden sonra seni gülümsetebileceğimi düşünmüştüm." Sesinde hayal kırıklığı vardı.

"Buraya gelirken takside gülüyordum." dedim ve ufak da olsa tebessüm ettim. Onun kısa süren kahkahasının sesini duymuştum.

"Şahitliğini yapmadığım gülüşleri, yalancı bulurum." dedi ve izmaritini yanındaki çöpe attı.

"Bütün gülüşlerimi sana mı saklamalıyım o zaman?" diye sordum. Sesim daha gürdü. Onunla konuşmaya alışmıştım sanırım.

"Zahmet olmayacaksa..." diye mırıldandı keyifli bir tonda ve bana doğru biraz eğilip geri çekildi. Kıkırdadım.

"Zahmet olur ama olsun." dedim. Kahvemden bir yudum aldım ve ben denizi izlemeye devam ederken onun gözlerini üzerimde hissettim. Rahatsız oldum ve genzimi temizleyerek bunu ona da gösterdim. Yüzümün ve vücudumun incelenmesinden nefret ediyordum ve bu kişi Özgür bile olsa beni izleyemezdi. Aynada görmekten çekindiğim yüzü, bir başkasının izlemesine izin veremezdim.

"Sana kendini sevmeni söylemeyeceğim." dediğinde sesinin ciddileştiğini fark ettim. "Sana, hayatında senden daha değerli kimsenin olmadığını göstereceğim ve o gün, kendini seveceksin. O gün kendini çok seveceksin ve açtığın her yaranı kendin saracaksın."

"Çünkü kendimden başkasının faydası dokunmaz bana." diye yanıtladım onu.

"Çünkü kendimizden başkasının eli uzanmaz içimizdeki yaralara."

Elimdeki kahve bardağını ortamıza bıraktım ve ayağa kalktım. Özgür, kaşlarını çattı ve hareketlerimi takip etti. Onun gözlerine baktım ve gülümsedim. Kırgın bakışlarımın sıçradığı kırgın bir gülüştü ama içtendi. Kalptendi.

"Kendimi sever miyim, bilmiyorum ama kendi ellerimle açtığım her yarayı saracağıma inandırdın beni."

Ben gülünce o da güldü ve ne yapmak istediğimi anlamak istercesine başını sağa doğru eğdi. Ben de bir şey demeden yürümeye başladım. Arkasını döndü ve bana gülerek bakmaya devam etti çünkü ben de gülüyordum.

"Bu gülüşüme tanık ol, Özgür." Arkamı dönüp gitmeden önce son sözümü de ekledim.

"Göremediklerin için de üzülme çünkü şahit olamadığın her gülüşüme senin adını koyacağım."

Emeğime saygı duyup oy vermeyi unutmayın

Emeğime saygı duyup oy vermeyi unutmayın. 🌊

Bölüm hakkındaki düşüncelerinizi buraya yazarsanız çok mutlu olurum.

BÖLÜM YORUMLARI

Yorum Yap

Bölüm Yorumları